Tkacze Marzeń
Z Nightwood
Spis treści |
Organizacja Klanu
Każdy w klanie ma równą pozycję, nie ma rang ani hierarchii. Nie ma również MK. Funkcję pilnowania porządku na forach klanu oraz przyjmowania członków obejmuje Głos Klanu, jednak załatwia on tylko formalne rzeczy. Wybierany jest co 184 dni.
Obecnym Głosem Klanu jest Bajera.
Historia
Dzień 7.
Ja i moi towarzysze znaleźliśmy dziecko. Z początku wszyscy myśleliśmy, że jest martwe, jednak po wstępnych oględzinach okazało się, że dziewczynka oddycha. Jej stan jest bardzo zły. Mimo choroby, jej twarz promienieje, sprawiając, że chociaż krótkie spojrzenie rzucone w jej stronę skutkuje jakimś ciepłem koło serca...
Jest zimno. Moje buty są kompletnie przesiąknięte wodą, z tego co widzę inni nie są w lepszym stanie. Czy ta pogoda jest złym zwiastunem?
Dzień 11.
Ranek.
Wszystko w naszym obozie jest dopasowane do potrzeb dziewczynki. Ostatniej nocy zaczęła majaczyć. Staramy się jak możemy, jednak nie znaleźliśmy sposobu, by zbić gorączkę. Raz po raz wznosi ramiona do góry i krzyczy niezrozumiałe słowa. Nikt nie ma najmniejszego pojęcia, co one mogą oznaczać, jednak sam widok tej cierpiącej istotki przyprawia nas o straszne przygnębienie.
Moja przyjaciółka mówi, że wszystkiemu winny jest znak na czole dziewczynki. Wygląda on mniej więcej tak:
Wybaczcie, nie mam zdolności plastycznych, znak ten krzywo wyszedł, jednak jest całkiem podobny do oryginału.
Nie wierzę, by znak miał coś wspólnego z jej obecnym stanem. Jest on tylko kolejną zagadką.
Dziewczynka musiała być z daleka, nie ma za grosz odporności na tutejszy wirus grypy.
Południe. Idziemy dalej na północ, zatrzymaliśmy się tylko na krótki postój, by napoić kilka jucznych zwierząt i samemu odpocząć. Znów zaczyna krzyczeć, pójdę zobaczyć co się dzieje.
Wieczór – rozbijamy obóz. Opiekujemy się dziewczynką, po kilku godzinach uspokoiła się i zasnęła. My czekamy na to, co będzie dalej – coraz bardziej dotyka nas nasza bezsilność.
Dzień 12.
Rano.
Znowu majaczy. W nocy każdy trzyma przy niej wartę.
Przyjaciółka mówi, że wygląda ona na wyznawczynię boginki ogniska domowego. Boimy się najgorszego, więc bierzemy dziewczynkę i kierujemy się w stronę pobliskiej kapliczki.
Wieczór.
Szczyty pięknie wyglądają, oświetlone czerwonym blaskiem słońca, strzeliste, sięgające po chwałę bogów. Jednak droga pod górę nie jest ani w połowie tak przyjemna, jak ich wygląd.
Kapliczka okazała się wyrytym w skale posągiem boginki. Jedna z przyjaciółek położyła delikatnie osłabioną dziewczynkę na skale przed jej stopami.
Nadal nie otwiera oczu, oddech ma płytki.
Czekamy...
Dziś mam pierwszą wartę.
Dzień 13.
Przedświt.
Ocknęła się! Udało jej się skupić wzrok na opiekującej się nią wartowniczce. Otoczyliśmy skałę na której spoczywała, przyglądając się jej w skupieniu. Wygięła szyję w tył i wbiła wzrok w górującą nad nami, wyrytą w skale postać boginki. „Nie ma bogów” wymamrotała słabym głosem. Podniosła chudą rękę i dotknęła znaku na swoim czole.
- Chorujesz - odparłam z troską.
- Ale nie majaczę - odpowiedziała. - Kim jesteście... Co robicie... aach, wiem... czekałam na was. -
Uśmiechnęła się słabo. – Nie bójcie się, już odnaleźliście swoja drogę, podążajcie nią dalej.
Spojrzeliśmy po sobie w zdziwieniu. Czy ona na pewno nie majaczy?, przeszło mi przez myśl.
- Moi mili – ciągnęła dalej. - Świat jest piękny. Zwierzęta... zwierzęta to cudowni przyjaciele...
Szukajcie u nich pomocy jeśli tylko stwierdzicie, że nie pasujecie do otaczających was ludzi. Otrzymacie ją, jestem pewna – szeptała, wodząc palcami po znaku na czole. Wtedy zrozumiałam, że był on zwykłym pająkiem jakich pełno w zakurzonych domach.
Nikt się nie poruszył.
Po chwili dziewczynka znów uśmiechnęła się słabo.
- Już jesteście tym, kim być powinniście, teraz potrzebna wam tylko siedziba. Na szczycie góry Aranei znajduje się niezwykłe miejsce. Tam będziecie próbować zrozumieć siebie i otaczający was świat. We wnętrzu tej góry znajdziecie olbrzymią jaskinię, a u jej stóp zieloną dolinę. Idealne miejsce dla dusz jak wy... - ucięła, oddychając ciężko. Widać było wyraźnie – to jej ostatnie chwile.
- Zaczekaj! Zdradź nam swoje imię... - wymknęło mi się, a oczy zaszły mi łzami.
- Aranea jest największa w tym łańcuchu górskim, więc znajdziecie ją bez problemu... Moi kochani Tkacze Marzeń.
W tym momencie, każdy obecny nieświadomie nachylił się nad chorą dziewczynką. Jej słowa traciły moc z każda chwilą.
- Jestem... - szepnęła cicho. - Valkiria. Chwilę później wyzionęła ducha, wraz z pierwszymi promieniami słońca na horyzoncie.
Jedna z nas powtórzyła na głos imię dziewczynki. Zaraz potem było ono przekazywane szeptem z ust do ust. Jakbyśmy oddawali jej cześć.
Dzień 14.
Pozbieraliśmy się. Wczoraj wieczorem pochowaliśmy ciało dziewczynki niedaleko kapliczki. Nie znaliśmy jej, jednak serca wszystkich wypełniał trudny do opisania smutek. Zrobiliśmy tak, jak rzekła – ruszyliśmy w stronę najwyższej góry.
Dzień 16.
Dotarliśmy. Aranea jest zaiste piękna, jej ostre szczyty niemal dotykają chmur, a mimo to złoty blask słońca wiecznie ją ogrzewa i nie pozwala zamarznąć. Wielka jaskinia o której mówiła nasza patronka przerosła nasze oczekiwania. Dolina jest cudowniejsza niż ktokolwiek sobie wyobrażał.
Spędziliśmy na szczycie Aranei całe południe, całkowicie poświęcając się medytacji, tak, jak Ona chciała. Schodzimy teraz w dół, by się osiedlić.
W tym punkcie kończy się dziennik, który postanowiłam pisać w czasie poszukiwania nowego domu.
Niech los zadecyduje, co z nami będzie.”
Wszyscy tworzą jedność
Opiekunowie
Posiadamy własnych, małych Opiekunów, którzy mają za zadanie chronić nas przed całkowitym rozpłynięciem się w marzeniach.
Uzupełniają oni nasze luki w charakterach i pomagają nam się doskonalić.
Pamiętniki
Każdy z klanowiczów ma prawo do prowadzenia pamiętnika, który zamieści w przeznaczonym do tego subforum.
Prawo czytania go mają tylko Tkacze oraz Ci, którym ufamy i przekażemy hasło.
Święta klanowe
- Lazurowa Noc - przypada na dzień 8 września w rocznicę powstania klanu.
Aranea
- Lista Członków
- Siedziba
- Kamienna Tablica
- Kronika Tkaczy
- Prastare Drzewo - wskazówki dotyczące rekrutacji
